Utdatert nettleser Det ser ut som du bruker en gammel nettleser. Faktafyk.no krever IE 8 og nyere versjoner av Internet Explorer. Last ned nyere nettleser her

Apetryne

Atle Hansen Samlaget 2017

Arne er ofte aleine, men ein dag inviterer Simon og Ivar han med på telttur. Der treffer han Anna, og alt er fint. Heilt til Simon byrjar å herme etter han.

EG TRUR DET er mor til Simon
som seier at dei skal be meg med på telttur.

Eg møter henne då eg syklar
att og fram på vegen
mellom husa våre.
– Er du heilt aleine, Arne? spør ho.
Eg nikkar med hovudet
og kjenner ein klump i brystet.

– Er det ingen du kan vera med? spør ho.
Eg svarar henne ikkje,
men snur og syklar heim.

Eg går opp på rommet mitt
og finn fram ei av bøkene
eg har lånt på biblioteket,
men får ikkje med meg verken handling eller ord.

Eg ligg berre stille på senga
og ser på sidene
og håpar nokon vil spørja kor eg var.

Det bankar på døra.
Mamma kjem inn.
– Du har fått besøk, seier ho.
– Simon og Ivar er her.

Dei står ved hageporten.
– Blir du med oss på telttur? spør Simon.
– Ivar har telt med.
Me har sett det opp inne i skogen.
– Sjå her! seier Ivar
og tek fram mobiltelefonen.

Han viser meg eit bilde av eit telt
med nokre tre bak
og sjøen like ved.
– Det er god plass til alle tre, seier Ivar.
– I kveld skal me spidda pølser.
Eg har invitert Anna
og nokre andre jenter òg,
seier Simon oppglødd.

TELTET STÅR PÅ ei slette i skogen
mellom høge tre og tette buskar.
Me er gøymde for alle her.
Det er berre oss.
– Dette blir gøy, seier Simon
og kastar seg flat på teltgolvet.
– Kom inn du òg, Arne, seier han.

Eg rullar soveposen ut
og legg meg ved sida av Simon.
Alt er bra.
Me ler og preikar,
og Ivar fortel om ting
dei finn på i byen han bur i,
og viser bilde og filmar
han har på mobilen.
Simon har vore der
og kjenner dei han snakkar om.
Eg har aldri vore så langt,
men ler saman med dei
av alt det løgne Ivar
fortel og viser.

Alt er fint.
Eg har ingen filmar å visa
eller rare historier eg har opplevd.
Eg har ikkje eingong den gamle mobilen min med.

Eg fortel i staden om apekattane
eg såg på fjernsyn,
og hermar etter lydane og rørslene deira.
Simon ler.
Ivar ler òg.
Alt er fint
lenge.

JENTENE KJEM.
Dei er fire stykke.
Tre av dei går eg i klasse med.
Den fjerde er Anna.
Ho òg er på sommarferie,
nett som Ivar.
Ho er den finaste jenta eg veit om.

Simon òg liker Anna.
Han er forelska i henne.
Det har han fortalt meg sjølv.
Eg har aldri vore forelska.
Eg veit ikkje korleis forelska er.
Me lagar bål og spiddar pølser.
Anna sit attmed Simon.
Ivar sit med dei andre jentene.
Eg sit for meg sjølv.
Ivar byrjar å fortelja dei same historiene
som han fortalde tidlegare,
og viser dei same filmane.
Alle ser på han.
Alle ler av han.
Alle utanom Anna.
Ho er heilt alvorleg
og ser inn i bålet
medan Ivar fortel.

Eg vil at Anna òg skal le.
Eg vil at ho skal sjå meg.
Difor fortel eg om apekattane enno ein gong.
Difor lagar eg apelydar
og prøver å herma etter dei.
No ler alle.
Anna òg.
Ho ser på meg og ler
og klappar i hendene.

SIMON LER IKKJE,
i staden byrjar han å herma etter meg.
Han prøver seg på apelydar, han òg.
Han får det ikkje til.
Han merkar det sjølv.
Ingen ler.
Ikkje Anna heller.

– Kan du ikkje gjera det
ein gong til, Arne, spør Ivar.
– Simon kan det ikkje.
Det er du som kan det.

Eg gjer som han seier.
Eg gjer det for Anna,
for at ho skal le,
for at ho skal sjå meg.

Ivar finn fram mobiltelefonen sin.
Han held mobilen heilt opp til ansiktet mitt
og filmar meg.
Eg ber han stoppa. Eg liker det ikkje.
Eg snur meg vekk.
Ingen ler lenger.
Eg seier at han ikkje
må visa filmen til nokon.
– Nei då, seier han.

Sjølvsagt skal han ikkje visa han
til andre.

– Du treng ikkje herma etter apene, Arne!
seier Simon.
– Du ser ut som ein apekatt,
ein liten feit, stygg apekatt.
Ivar byrjar å le høgt.
Han hoppar rundt bålet som ei ape
medan han peikar på meg.

– Du er eit apetryne, Arne,
eit ekkelt apetryne.
Me kan ikkje vera saman med slike som deg!
Me vil ikkje ha deg her lenger!

Eg reiser meg sakte opp.
Eg græt ikkje.
Eg seier ikkje noko.
Eg berre reiser meg og går.
Heim.

Eg burde visst betre.
Ivar har einerett på latter.
Simon har einerett på Anna.

Vil du vite meir?

Sjå forfattarens heimeside her.

Les intervju med forfattaren her.

Sjå andre bøker av forfattaren her.

«Boka gjorde meg avhengig», skriv 11 år gamle Gregor Notøy om Apetryne på Framtida jr. Les bokmeldinga her.

Det finst mange stader ein kan få hjelp dersom ein blir eller veit om nokon som blir mobba. Les meir på Ung info.

Boktips:
Flukt av Atle Hansen.
Skriv i sanden av Marjun Kjelnæs.
The rise and fall of Gøran Trovåg av Gaute M. Sortland.
Ryktet av Ingeborg Arvola.
Hevneren av Ingelinn Røssland.
Kampen mot superbitchene av Audhild Solberg.
Lars er LOL av Iben Akerlie.
De4: Anonym av Vera Voss.

Filmtips:

Her kan du sjå ein svensk informasjonsfilm om mobbing.

Keeper’n til Liverpool:

Til toppen